Ανέκαθεν στην Ελλάδα κάθε έννοια είχε δύο συνιστώσες,οι οποίες ποτέ δεν κατάφερναν να συμβαδίσουν . Αυτή της θεωρίας κι εκείνη της πράξης . Θεωρητκά, λοιπόν, ο αθλητισμός υφίσταται προς αφυπνισμό και ισόρροπη ανάπτυξη των ψυχικών και σωματικών δυνάμεων του ατόμου , καλλιέργεια ευγενούς άμιλλας ,     βούλησης , πειθαρχίας , συνεργασίας και ομαδικού πνεύματος .

 Πρακτικά , στα ελληνικά γήπεδα η ιδανική αυτή περιγραφή απέχει κατά πολύ από την πραγματικότητα , με τις ευθύνες να βαραίνουν ναι μεν τους θερμοκέφαλους και ασυνείδητους που θεωρούν το χώρο αυτό πεδίο εκτόνωσης , αλλά να μην εξαιρούν και τους κυρίους με τα μαύρα - κατά κόσμον διαιτητές - οι οποίοι προφανώς , ουκ ολίγες φορές , όχι απλά δεν επιτελούν σωστά το έργο τους , αλλά κάνουν το παν για να προκαλέσουν , να γίνουν πρωταγωνιστές με τις ανεκδιήγητες αποφάσεις τους και να κρύψουν την επαγγελματική τους ανεπάρκεια .    

 Το θέμα , σαφέστατα , έχει και τοπικές προεκτάσεις , τις οποίες θίγουμε μιας και δεν είναι λίγες οι φορές που οι διαιτητές με τα κωμικοτραγικά τους σφυρίγματα  αλλοιώνουν αποτελέσματα . Οι υγιείς φίλαθλοι έχουν δείξει πραγματικά μεγάλη υπομονή σε ανάλογα και συχνά φαινόμενα , ωστόσο όλοι οι αρμόδιοι φορείς καλούνται να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να λάβουν μέτρα στις συνεχόμενες προκλήσεις και     αδικίες.  

Υ.Γ : Κύριοι , το επάγγελμά σας προϋποθέτει την καταξίωση του ανθρώπου , την     πίστη στην αξία και τη συνείδηση της ευθύνης του στο τοπικό ποδόσφαιρο , αλλά και την ισότιμη και δημοκρατική προσέγγιση όλων όσοι τρέφουν ειλικρινή και ανιδιοτελή αγάπη για το άθλημα . Μην το δηλητηριάζετε! Κι αυτό δεν είναι ούτε απειλή ούτε προειδοποίηση . Είναι απλή παράκληση στα πλαίσια και τις συνθήκες που επιβάλλει   η αξία του αθλητισμού .

 Με το παραπάνω σχόλιο δεν επιθυμούμε να φανούμε ισοπεδωτικοί , μιας και  αναγνωρίζουμε τη σοβαρή δουλειά και την υπευθυνότητα της πλειονότητας των διαιτητών , την εικόνα των οποίων ασυνείδητα μεμονωμένα περιστατικά φροντίζουν  να αμαυρώσουν .